گل هميشه بهار : Calendula officinalis
مقالات در باره ی گياه : عمومی(انگليسی) / تخصصی (انگليسی) / عمومی(فارسی) / تخصصی(فارسی) / عکسهای گياه
گل هميشه بهار : Calendula officinalis
نام انگليسي: Pot marigold

گياهشناسي:
گياهي علفي و يکساله است که منشاء آن مديترانه و غرب آسيا گزارش شده و داراي ريشه مخروطي شکل و راست مي باشد .
برگها باريک، بلند و کم و بيش کرکدار، فاقد دندانه و به صورت متناوب مي باشند. رنگ برگها سبز روشن، گلها درشت (قطر کل 7-4 سانتي متر) مي باشد. گلچه هاي زبانه اي در محورهاي متحدالمرکز که تعداد آنها 4 تا 8 يا بيشتر است قرار مي گيرند. رنگ گلها زرد يا نارنجي است. گلهاي هميشه بهار در حضور نور باز و در شب بسته مي شوند. ميوه فندقه و قهوه اي رنگ و سطح آن ناصاف مي باشد. طول دوره رويش 210 - 200 روز مي باشد.
خواص دارويي و موارد مصرف:
در برخي از فارماكوپه ها گلهاي هميشه بهار براي مداواي بيماريهاي معده معرفي شده است و از مواد استخراج شده از گلهاي اين گياه براي مداواي زخمهاي پوستي، کرم تهيه مي شود
مواد رنگي استخراج شده از گل هميشه بهار براي رنگ کردن مواد غذايي و برخي از چربيها کاربرد دارد. در صنايع آرايشي و بهداشتي مورد استفاده زياد قرار مي گيرد.
پراکنش
در کشورهاي آلمان، مجارستان، مصر، اتريش، اروپاي شرقي، لهستان و سوئيس در سطوح وسيع کشت مي شود.
نيازهاي اکولوژيکي
در طول رويش به نور و گرماي زياد نياز دارد. اين گياه خشکي را تحمل ميکند. بذور در دماي 10-8 درجه سانتي گراد و پس از 5-4 روز جوانه مي زند. کشت اين گياه در مناطق با ميانگين درجه حرارت 18-17 درجه سانتيگراد در خرداد و 20-19 درجه سانتيگراد در تير- مرداد، موفق خواهد بود. درجه حرارتهاي پايين را به خوبي تحمل کرده و حتي براي مدت محدودي قادر به تحمل درجه حرارتهاي زير صفر است. اين گياه به آب ايستايي حساس بوده و نياز به خاکهايي با تهويه مناسب دارد. آبياري زياد در اين گياه مناسب نبوده و موجب گسترش بيماريهاي قارچي مي شود.